De Røde iXY microfoon heeft twee exact gelijke 1/2 inch rondom gevoelige condensator microfoons die in een hoek van 90 graden zijn bevestigd waardoor een goede stereo opname mogelijk is. De iXY heeft eigen ingebouwde elektronica die het analoge signaal omzet naar digitaal voor een optimale kwaliteit. De kleine afmetingen in combinatie met de iPhone maken de microfoon uitermate geschikt voor opnames van live muziek, vergaderingen, colleges, dicteren en opnames voor film en video. De iXY kan ook uitstekend als audio recorder op je DSLR camera functioneren. Een windscherm van zacht schuim is meegeleverd voor buiten opnames.

Een stevig opbergtasje met rits zorgt ervoor dat je de microfoon goed beschermd kunt meenemen. Røde levert naast deze microfoon ook een speciale houder voor je iPhone om bovenop een DSLR flitsschoen te plaatsen.

Samen met de Røde iXY is een speciale App voor de iPhone en iPad  uitgebracht. Deze App is speciaal ontwikkelt voor deze microfoon. Hij werkt echter ook met de ingebouwde microfoon van de iPhone, ware het niet dat de kwaliteit instellingen van de software dan begrenst zijn. Zodra de iXY is aangesloten kun je de kwaliteit tot 24bit/96kHz Stereo instellen.

In de App kan het opname niveau desgewenst continue worden aangepast en kun je een high pass filter (lage frequenties worden verzwakt opgenomen) aan en uit schakelen.

De App bied uitgebreide mogelijkheden om de opnames op te slaan en online te delen. De opname kan in AIFF, WAVE standaard, Broadcast WAVE, CAF Standaard, Ogg Vorbis, AAC, Podcast, Apple Lossless en FLAC opgeslagen of gedeeld worden.

Via de App kan de opname direct naar SoundCloud, Dropbox, iTunes, eMail of FTP verzonden worden. Dit maakt deze combinatie een ideale compacte opname tool voor in het veld. De Røde App kost 5,49 Euro in de App store en is ook als een gratis ‘Lite’ versie te downloaden.

De iXY microfoon is voorlopig alleen leverbaar voor de iPhone 4, er komt echter een iPhone 5 model op de markt welke tevens voor een upgrade prijs beschikbaar komt. Voor meer informatie en audio samples van deze nieuwe microfoon kun je de website bezoeken: http://www.ixymic.com/

De iXY zal rond eind januari geleverd worden aan dealers wereldwijd. De prijs van deze microfoon ligt op 199 Dollar, mogelijk zal dat in Euro’s iets minder zijn.

Tip voor gebruik met de iPhone: activeer ‘flight mode’ op die manier wordt de opname niet onderbroken door iemand die je belt of een bericht via een van je social media apps. Daarnaast gaat de accu van je iPhone ook langer mee en kun je 5 tot 6 uur opnames maken.

Introducing RØDE iXY stereo microphone for iPhone and iPad from RØDE Microphones on Vimeo.

De nieuwe 5Dmk3 maakt het voor de gebruiker nu mogelijk om het geluid live te regelen en ook te beluisteren met een hoofdtelefoon. Tijdens de opname is het niveau van de opnames via de ‘touch button’ op de achterzijde van de camera zonder geluid, beweging en zeer nauwkeurig te regelen. Canon heeft op dit punt zeer goed geluisterd naar de wensen van haar klanten.

Het tweede opmerkelijke punt is de scherpte van het beeld. Door het filter in de camera wordt het moiré effect onderdrukt. Dat heeft wel tot gevolg dat de scherpte van de camera, vergeleken met zijn voorganger, veel minder is geworden. Echter, door het materiaal in Adobe Premiere CS5.5 te importeren en een scherpte filter op het materiaal toe te passen wordt het eindresultaat enorm verbeterd. Vooral bij de scene op het strand, waarbij alles wat vlak langs de vloedlijn ligt plotseling tevoorschijn komt, is het verschil enorm goed te zien. Er is geen sprake van moiré of aliasing in het beeld. Helaas is rolling shutter in deze camera niet verbeterd en zal hier bij opnames rekening mee gehouden moeten worden tijdens de opnames.

De 5Dmk3 is vanaf nu leverbaar als losse body of in een lens-kit.

Naast een verbeterde stabiliteit brengt deze update de volgende verbeteringen:

1. De Zoom H1 kan nu gebruikt worden als een USB microfoon. Dit is verschrikkelijk handig als je de microfoons van de recorder wilt gebruiken voor het maken een bijvoorbeeld een voice-over.

2. De mogelijkheid om beschadigde bestanden te herstellen nadat de spanning weg valt tijdens een opname.

3. De opstarttijd is verkort.

4. Datum en tijd hoeven niet ingesteld te worden als de recorder langer dan 10 seconden niet wordt gebruikt.

5. De Zoom H1 bevriest niet meer als hij in MP3 moet opnemen.

6. De markeringen van de H1 worden nu ook herkend door PC software.

De nieuwe firmware is gratis te downloaden op de website van Zoom. Lees goed de instructies voordat je zelf een update poging onderneemt. Een verkeerde update kan resulteren in een defecte recorder.

‘INDICTIUS’ is de eerste film van Ronald Vonk geschoten op een Canon EOS 600D, EOS 7D en EOS 5DmkII. In de film zitten veel opnames in guerrilla stijl opgenomen. Het grootste deel van de opnames zijn gemaakt op een dag. Didier Hartong en Gerwin Koudijs hebben de meeste opnames gemaakt terwijl Ronald zelf de rol van de hoofdpersoon in de film op zich nam. Deze film toont opnieuw aan dat het filmen met een DSLR camera prachtige resultaten op kan leveren. Deze camera’s kunnen in goede handen en een handje vol lenzen prachtige resultaten leveren.

Tijdens de montage heeft Ronald veel input en hulp gehad van bekenden uit de video business: Michael Schmidt (grading), Nino Leitner (montage tips) en Cedric Conti welke de muziek voor de film in een recordtijd heeft geproduceerd. Tijdens zijn reis naar Engeland ontmoette Ronald ook Ian Laurie die hem hielp met het maken van de voice-over in de film. Alle mederwerkers zijn op zowel Twitter als Facebook terug te vinden als je geïnteresseerd bent in hun werk. In dit artikel kun je ook klikken op de namen om hun websites te bezoeken.

De film is in 1080p online gezet op Vimeo en kan ook in Full HD gedownload worden voor de mensen die hem in optimale kwaliteit willen bekijken. Voor wie meer wil weten over de benodigde apparatuur klik hier.

De muziek in het clipje is van Lisa Gerrard en Pieter Bourke: ‘Meltdown’

Bron: Planet5D.com

Wilco heeft gewerkt aan projecten voor Dj’s, artiesten, clubs en platen labels waaronder DJ Tiësto – een van s ‘werelds meest succesvolle trance Dj’s. Maar ook: Robbie Rivera, Marco V, Privilege Ibiza, Black Hole Recordings en computer spellen producent Activision.

Wilco schrijft over zijn werk op de CPN Magazine website:

© We Are the Night Productions

Als je werk met een artiest als Dj Tiësto moet je bereid zijn om het onderste uit de kan te halen omdat je weet dat iedereen in de wereld je opnames gaat zien. Ik wil altijd de beste content afleveren aan de klant, en als ik mijn opnames maak met de Canon XF300, dan weet ik zeker dat het goed komt. Ik zag de aankondiging voor de XF300 en 305 camera’s al vroeg in 2010 en ik wilde heel graag de XF300 gebruiken voor het registreren van Tiësto’s 2010 zomer.

Het is een van Canon’s eerste Professionele file-based camcorders en gebruikt de Mpeg2 Codec voor een uitstekende beeldkwaliteit. De camera geeft je bovendien 4:2:2 chroma sub-sampling wat betekend dat je veel meer kleur diepte hebt om mee te werken. De Tiësto show is ongelofelijk kleurrijk en gebruikt een LED achtergrond. De beelden zijn heel kleurrijk en met de XF300 kun je die volle, rijke kleuren heel goed naar voren laten komen in de opnames. De camera geeft me heel veel mogelijkheden om de beste beelden te produceren.

iframe width=”600″ height=”335″ src=”http://www.youtube.com/embed/1CeTyIWiBc4″ frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe

Op dit moment gebruiken we een Canon XF300 in mijn bedrijf, We are the night, maar zodra ik de kans krijg worden ook de rest van de camera’s vervangen door een XF300. De bouw van deze camera’s is veel beter als bij andere camera’s, hij heeft een uitstekende balans en is zeer gemakkelijk te bedienen.

Tijdens het filmen van een Dance muziek evenement weet je nooit wat er gaat gebeuren. Ik kan de interactie tussen de show en het publiek nooit voorspellen, maar met de XF300 kan ik wel zeer snel reageren. De camera heeft bijvoorbeeld een knop om de camera in stand-by te zetten en dat is heel handig.

© We Are the Night Productions

De hoge kwaliteit van de XF300 L-Lens was zeer verrassend. De lens heeft zelf al een behoorlijk groothoek bereik en dat is perfect voor wat ik film. Ook al speelt Tiësto in grote zalen, ik sta niet altijd midden in die grote zalen te filmen. Vaak sta ik in de buurt van de Dj en daar is niet veel ruimte aanwezig. In combinatie met de Canon WA-H82 groothoek lens kun bovendien je bereik nog verder vergroten en filmen zonder vignetten.

Het ritme van Tiësto’s muziek heeft invloed op hoe ik film. Als Tiësto een echt wild nummer speelt probeer ik mijn werk hierop aan te passen. Ik film dan in die stijl. Ik wil ook meer close-ups filmen, overschakelen tussen mensen, van gezicht naar gezicht. Ik werk steeds meer met de variabele frame-rate instellingen van de camera. Op die manier kan ik de beelden in slow motion veel meer beweging geven.

Ik heb wel mijn workflow moeten aanpassen op de XF300. Maar mijn wekelijkse aankopen van nieuwe tapes is vanaf nu voorbij. We gebruiken nu Compact Flash kaarten voor de opnames en ik gebruik een NAS (Netwerk Attached Storage = opslag met een of meerdere harddisks die via een netwerk aan te spreken zijn) om alle opnames op te slaan. Op deze manier hebben we bovendien veel sneller toegang tot onze beelden.

Het is prachtig werk wat ik doe. Ik houd van dance muziek. Het is ook een lifestyle. Ik voel me vereerd dat mensen mij betalen om rond de wereld te reizen om hun shows op video te registreren. De Canon XF300 helpt me hierbij.

Website ‘We are the night’

De Canon EOS 1100D is het DSLR instapmodel van Canon. Deze camera kan net als de overige modellen gebruik maken van meer dan 60 verschillende EF en EF-S objectieven en accessoires zoals de speedlite flitsers. De nieuwe 1100D beschikt over een groot aantal technologieën die werden ontwikkelt voor geavanceerdere modellen en een gids om de gebruiker te helpen bij het maken van prachtige foto’s. De camera zelf beschikt net als de overige modellen over een ingebouwde flitser. Deze heeft een richtgetal (ISO100, meter) van 9,2.

Deze camera heeft een 12,2 Megapixel APS-C CMOS sensor welke in staat is om foto’s in A3 formaat vast te leggen. De ingebouwde DIGIC4 beeldprocessor kan maar liefst 3 beelden per seconde vastleggen. Met een ISO bereik tussen de 100 en 6400 kunnen onderwerpen in weinig licht met minimale ruis worden vastgelegd zonder dat er een flitser of film lamp nodig is. Met een 9-punts auto focus systeem word het onderwerp scherp in beeld gebracht, ongeacht waar het zich binnen dit beeldveld bevindt. De camera gebruikt bovendien hetzelfde lichtmeet systeem (iFCL) als die voor de EOS 7D is ontwikkeld.

FCL staat voor: Focus, Colour and Luminance (scherpte, kleur en helderheid). Deze sensor heeft 63 meetzones in twee lagen, elk gevoelig voor verschillende golflengten licht.

Elektronische sensoren zijn gevoeliger voor rood licht. Dit betekend dat tijdens het fotograferen met veel rood in de foto – bijvoorbeeld een gezicht – de sensor zal dan een sterker signaal ontvangen omdat het alleen de heldere delen detecteert. Dit kan leiden tot een verkeerd meetresultaat waarbij er aangenomen wordt dat er meer licht aanwezig is dan in werkelijkheid.

Het dubbele meetsysteem verbeterd dit door een laag gevoelig te hebben voor rood/groen licht en een tweede laag voor blauw/groen licht. Beide lagen meten het licht in hun spectrum (kleur bereik) waarna de processor de meetwaarden omzet naar een accurate meetwaarde.

De EOS 1100D beschikt over een 6,8 centimeter (diagonaal) LCD scherm met 230.000 pixels. Het scherm heeft een grote kijkhoek zodat opnames goed zijn te analyseren.  De camera beschikt ook over een mini-HDMI aansluiting zodat de beelden ook via een groter scherm te bekijken zijn. De beeldzoeker van de camera is zo ontworpen dat hij 95% dekking bied van de scene. Daarnaast is het mogelijk om met de live view functie het foto of video beeld via het LCD scherm te bekijken voor opname.

Dankzij de ondersteuning van Eye-Fi kan de gebruiker met zo’n kaartje de beelden draadloos overbrengen naar een pc of zelfs online uploaden naar een account diensten als Canon iMAGE Gateway of FlickR.

De camera is via de keuzeknop bovenop snel om te schakelen tussen foto en video. En net als bij de EOS 7D is de knop voor opname in het bereik van de duim op de achterkant van de camera. Met een digitale zoom mode van 3 of 10 keer kan zeer snel en precies het beeld worden scherp gesteld. Diverse merken leveren een viewfinder of extern LCD scherm om in de verschillende film situaties nog nauwkeuriger te kunnen werken. Een EVF (Electronic viewfinder of LCD scherm kunnen beiden op de mini HDMI connector worden aangesloten).

Voor de video opnames heeft Canon bij deze camera een duidelijke keuze gemaakt. Zijn voorloper nam beelden op in Full HD 1080P, maar dan wel met 20 frames per seconde. In Nederland gebruiken we echter 1080P25 en daarom heeft Canon besloten om deze camera de video beelden vast te leggen in 720P 25 of 30 beelden per seconde. Deze High Definition beelden zijn uitstekend om te zetten naar en te mengen met 1080P25 beelden of om te zetten naar een DVD met een hoge kwaliteit beeldmateriaal.

De beelden van deze camera zijn direct in iMovie, Final Cut Express, Final Cut Pro, Adobe Premiere Express en Adobe Premiere CS5 te importeren en monteren. Vooral de laatste is in staat om het materiaal zonder te converteren (omzetten naar een andere codec) direct te verwerken naar elk gewenst formaat: web video (720P of 1080P voor Youtube, Vimeo, ExposureRoom), DVD of BluRay.

De EOS 1100D kan als body of in combinatie met een nieuwe kit lens worden geleverd. De EF-S 18-55 f3.5-5.6 IS II is een nieuw lichtgewicht objectief met ingebouwde beeld stabilisator. Dit objectief is de opvolger van de EF-S 18-55mm f3.6-5.6 IS.

De camera werkt op 1 oplaadbare accu, de Canon P-E10 en schrijft de foto’s en het videomateriaal weg op SD, SDHC of SDXC kaarten. Deze accu’s en kaartjes zijn goed leverbaar.

De EOS 1100D zal rond midden Maart 2011 leverbaar zijn. Een losse body kost 479 Euro en de complete set met kit lens wordt verkocht voor 579 Euro. Een hele mooie prijs voor wie wil beginnen met het fotograferen en filmen met een DSLR camera.

Voor meer informatie en prijs: klik hier.

In Augustus 2010 heb ik voor het eerst met de nieuwe XF300 mogen werken. Rond die tijd had ik regelmatig contact met de producer van het Britse televisie programma BBC Coast wat toen al vijf seizoenen lang verhalen bracht over de natuur en mensen die leven langs de gehele Britse kust.

In elke aflevering gaat een team van experts op zoek naar wetenswaardigheden die een bijzondere mix van verhalen en prachtige beelden oplevert. Vanaf het vijfde seizoen zijn de eerste voorzichtige stappen gemaakt richting de Europese kust. Seizoen zes kwam ook Nederland aan de beurt en via Twitter werden door het productieteam regelmatig vragen gesteld aan de Nederlanders.

Via Twitter wisselden we regelmatig informatie uit, wat uiteindelijk weer leidde tot een telefoon gesprek van zo’n twee uur met een van de productie medewerkers van het programma. Enkele maanden later is het team gaan filmen in Nederland. Naar aanleiding van tips van Nederlanders, waaronder ook van mij, zijn ze op bezoek geweest in Zeeland, Vlieland, Schokland en Rottumerplaat. Het weer tijdens hun bezoek aan Rottumerplaat bepaald niet mee. De Waddenzee kan in ruw weer behoorlijk spoken en dat heeft het productieteam geweten.

Kort na hun terugkeer uit Nederland kreeg ik een vraag of ik opnames kon maken van SAIL 2010. Het camera team was vroegtijdig terug gekeerd naar Londen en kon dat evenement helaas niet meer filmen. Dankzij die opdracht ben ik samen met Hans enkele dagen op stap gegaan met de nieuwe Canon XF300 en de EOS 7D met een 70-200 IS USM lens.

De keuze voor de Canon XF300 had een reden: Toen de XF300 op de markt kwam bleek de BBC de camera al getest en goedgekeurd voor broadcast opnames. Zelfs opnames met de Canon EOS series werden al regelmatig gebruikt voor televisie series. Er is wel een groot verschil tussen die twee camera’s. De XF300 is een professionele videocamera met een kleine sensor en vaste L-Lens. Het videomateriaal wordt opgeslagen als MXF bestanden @50mbps. Deze camera werkt met een color sampling van 4:2:2 en dat geeft je twee vier zoveel kleur informatie in je opnames en dat kun je heel goed zien.

SAIL Amsterdam was door zijn populariteit van de voorgaande jaren alleen maar drukker geworden. Elk stukje wal, riet, steiger, boot of gebouw langs het IJ was bezet met mensen die de bonte stoet van schepen wilden bekijken. Al vroeg in de ochtend zat alles vol. We hadden voor een boot kunnen kiezen, maar we zijn uiteindelijk op een betonnen stijger beland vlak voor de havens van Amsterdam. Daar hadden we een prachtig uitzicht over het IJ, de schepen en het publiek. De betonnen steiger bood bovendien een stabiel platvorm voor onze statieven en camera’s. Zelf heb ik al een kleine montage gemaakt van de opnames:

Met twee Compact Flash kaarten en een laptop met kaartlezer hebben we zonder problemen de hele dag kunnen filmen. De camera bleek eenvoudig te bedienen, naadloos te kunnen registreren en met twee accu’s hebben we die dag heel veel draaiuren kunnen maken. Je moet ook niet bang zijn dat je te kort komt met je accu’s. Daarom heb ik vanaf het begin altijd gekozen voor de originele Canon accu’s. Deze zijn veel duurder dan alternatieven, maar ze bieden een uitermate hoge bedrijfszekerheid.

De opnames zijn een week later in hun originele vorm op een harddisk gezet en per koerier richting BBC verstuurd. De editor heeft in de maanden erna tot het eind van 2010 aan de zes afleveringen gewerkt. Deze zijn allen in de maanden juni en juli van 2011 uitgezonden op BBC. In de Nederlandse aflevering kun je een aantal opnames weer terug zien die we in 2010 tijdens Sail hebben opgenomen. Een mix van XF en EOS materiaal.

Over de vernieuwingen van de Canon XF300 kun je hieronder verder lezen:

Met de XF300 en 305 heeft Canon twee totaal nieuwe camera’s op de markt gebracht. Ze lijken uiterlijk wel op de XH-A1(S), maar zijn van binnen volledig nieuw opgebouwd. Zo maken alle camera’s; XF100, 105, 300 en 305 gebruik van de Mpeg2 4:2:2 – 50 Megabit XF codec waarmee de beelden worden vastlegt in 1920×1080 (full HD) op een of twee Compact Flash kaarten in de breed ondersteunde MXF bestands structuur. De camera kan de opnames zonder onderbreking vastleggen op de kaarten; die kun je om en om wisselen met lege kaartjes als ze vol zijn, maar je kunt ze ook parallel laten vullen door de camera om zo een dubbele kopie van de opnames te krijgen. Op een kaartje van 32 Gigabyte kunnen de camera’s gemiddeld zo’n 80 minuten aan beeldmateriaal kwijt.

De XF300 heeft een gewicht van rond de 2,7 Kilo en heeft een degelijk ontworpen body wat de camera een professionele look geeft. De bediening rondom de camera is logisch ingedeeld en is op alle plaatsen goed toegankelijk. De camera heeft op meerdere plaatsen een opnameknop zitten zodat deze in verschillende situaties kan worden bediend.

Door zijn vormgeving is de camera geschikt voor een breed scala aan opname mogelijkheden: vanaf een monopod statief, driepoot statief, schouder statief, of vanuit de hand op ooghoogte en laag boven de grond met het handvat. De camera bied alle denkbare bedieningen die op een professionele camera aanwezig moeten zijn.

Het Display van de XF300 is een 4 inch (ruim 10 centimeter diagonaal) widescreen LCD scherm met 1.230.000 pixels. Dit scherm is vrij naar links of rechts onder de microfoon door te roteren. Op die manier heb je de keuze om het scherm niet alleen links, maar ook rechts van het handvat te positioneren. Het beeld roteert daarbij automatisch mee zodat het weer rechtop staat. Op het scherm vind de gebruiker niet alleen de gebruikelijke informatie; accu informatie, time-code, wit-balans, frame rate en audio levels, maar er is ook een deel van het scherm waar de gebruiker een histrogram kan inschakelen waarop heel duidelijk de belichting en kleuren zichbaar gemaakt worden die de camera registreert. Op die manier kan heel gemakkelijk binnen vooraf bepaalde grenzen worden gewerkt en kan overbelichting of oversturing van bepaalde kleuren verhinderd worden.

De viewfinder heeft een 0.52 inch scherm met 1.555.000 pixels en dit keer heeft Canon niet vergeten om een goed stuk glas in de viewfinder te bouwen. Helaas heeft zijn voorganger: de Canon XH-A1, een veel mindere kwaliteit glas ingebouwd. Zowel de viewfinder als het LCD scherm van de XF300 en 305 zijn geschikt om de focus goed af te stellen.

De camera heeft een ‘edge focus assist’ en verschillende scopes die ingeschakeld kunnen worden. Hiermee heb je een aantal waardevolle tools ter beschikking om nauwkeurig de focus, het diafragma en de verzadiging in te stellen. Deze zijn allen zichtbaar op het LCD scherm en geven de gebruiker een zeker gevoel over zijn opnames. Deze functies zijn in te schakelen met de WFM-knop aan de zijkant van de camera en alleen te gebruiken met het LCD scherm.
De XF300 en 305 bieden beiden een flink aantal resoluties, frame rates en modes. De camera neemt 1920×1080 of 1280×720 beelden op op in 35 of 50 Mbit per seconde. Daarnaast kan hij ook 1440×1080 in 25 Mbit vastleggen. De frame rates zijn: 24P, 25P, 25i, 30P, 60P en 60i. Het omschakelen tussen de verschillende frame rates kan zonder het opnieuw moeten starten van de camera plaats vinden. Met deze camera’s kun je dus voor bijna elke denkbare situatie in het juiste formaat materiaal filmen en daarna razendsnel aanleveren.

Er kan geen tape meer gebruikt worden met deze camera’s. Al het materiaal wordt opgeslagen op de compact flash kaartjes die in een van de twee sloten op de achterkant kunnen worden gestopt. We hebben de XF305 met 133 Speed kaarten getest en dat bleek snel genoeg te zijn. Toch is het aan te raden om minimaal 266 speed of sneller te gebruiken. Op een 32 Gigabyte kaart kan ongeveer 82 minuten aan Full HD (1920×1080 – 50 Mbit 4:2:2) worden opgeslagen. Met twee kaartjes kun je dus bijna drie uren filmen.

Het uitwisselen van de compact flash kaartjes kan om en om plaats vinden. Zodra de kaart in slot A vol is schakelt de camera automatisch om naar slot B. Zodra deze gevuld is weer terug naar slot A enzovoorts. Voorop gesteld dat er telkens een lege kaart in de camera komt kun je op die manier aan een stuk door blijven filmen. De camera heeft ook een cache functie ingebouwd waarbij hij continue 3 seconden beeld blijft opnemen. Schakel je die functie in dan zal je in principe nooit iets van de actie te hoeven te missen binnen die drie seconden. Zodra je de record knop indrukt wordt eerst de drie seconden beeld opgeslagen en daarna pas komt de rest van je opname aan de beurt.

Beide camera’s maken gebruik van de nieuwe accu’s met batterij indicator. Hiermee kun je zien hoeveel capaciteit de accu nog over heeft. Echter, de oude accu’s van de XH-A1 passen ook in de XF-serie en dat komt velen goed uit bij de overstap van de HDV modellen. Een volle accu (model 970) kan de camera tussen de zes en acht uur van stroom voorzien.

De High Definition L-Lens van beide camera’s heeft een groothoek bereik van 29,3mm bij F/1.6 en via drie ringen worden focus, diafragma en zoom geregeld. De lens heeft drie ingebouwde ND-filters: ¼, 1/16 en 1/64 om buiten in zeer helder weer te gaan filmen. Op de lens zelf is een batterij aan schakelaars aanwezig om de eigenschappen aan te passen. Achter de lens en het prisma beschikt de camera over drie native Full HD censoren die het beeld in een uitstekende kwaliteit in 1920×1080 met minimale ruis registreren. Tijdens de opnames van SAIL viel meteen op dat deze camera ook heel goed om kan gaan met kunstmatige straatverlichting.

Beide modellen beschikken over een eigen ingebouwde stereo microfoon, rechts van het handvat hebben ze een microfoon houder en een tweetal XLR aansluitingen om het signaal van twee aparte microfoons te registreren. De XLR aansluitingen kunnen ook als Line-In worden omgeschakeld zodat audio uit een mengtafel rechtstreeks in de camera kan worden gestuurd. Aan de achterzijde van de camera kan het geluid via een hoofdtelefoon aansluiting worden beluisterd.

De XF300 en 305 beschikken beide over een composite en component uitgang. De XF305 heeft daarnaast een HD-SDI & SD-SDI uitgang. Deze HD-SDI output kan een uncompressed, 1.485 Gbps signaal in 1920×1080 resolutie met een color sampling van 4:2:2, embedded audio en time code leveren.

Via de genlock ingang kan de camera gesynchroniseerd worden in een multi-camera omgeving. Dit kan zowel in een studio omgeving als buiten worden gedaan. Tijdens opnames kan er gewerkt worden met een SD (blackburst) of HD (tri-level) synchronisatie signaal.

Net als hun voorgangers hebben de XF300 en 305 ingebouwde custom presets. Iedere gebruiker kan een grote hoeveelheid instellingen aanpassen aan specifieke wensen en die vervolgens vastleggen in 9 verschillende presets. Deze presets zijn ook op te slaan op een SD-kaartje zodat deze presets ook op andere camera’s kunnen worden toegepast.

De instellingen die opgeslagen kunnen worden in de presets zijn: Gamma, Black Niveau, Zwart Gamma, Low Key Verzadiging, Knee, Scherpte, Ruis Onderdrukking, Huid Details, Selectieve Ruis Onderdrukking, Kleur Matrix, Wit Balans, Kleur Correctie and Setup Niveau.

De workflow na de opnames is steeds belangrijker. De Canon XF Codec wordt ondersteund door de meest bekende NLE software producenten: Adobe (Premiere CS5), Apple (Final Cut Studio), AVID en Grass Valley. Dit garrandeerd een brede compatibiliteit met de bestaande infrastructuur en de NLE software.

Compact Flash Cards
De Canon XF300 en 305 schrijven hun beelden weg op Compact Flash kaarten die tegen zeer aantrekkelijke prijzen verkrijgbaar zijn. Belangrijk is hierbij wel op te letten dat een minimale snelheid van 266x gehanteerd moet worden. Het videomateriaal wordt met bijna 7 Megabyte per seconde in een constante stream op de kaartjes geschreven.

Canon levert met de camera ook eigen software mee: de Canon XF Utility Software die geschikt is voor zowel Windows als Mac computers. Een speciale plugin zorgt ervoor dat het materiaal via ‘File and Transfer’ in Final Cut Pro 7 (en sinds Februari 2012 ook in Final Cut Pro X) kan worden geladen en direct wordt omgezet in een selectie van eigen codecs, zoals ProRes422, LT en HQ.

Adobe heeft recent met hun Premiere CS5 het mogelijk gemaakt het materiaal uit de camera rechtstreeks zonder te converteren in de NLE te importeren. Alle geïmporteerde bestanden behouden hun metadata. De ingebouwde software is in staat het materiaal direct af te spelen en te monteren. Daarna kan het razendsnel worden omgezet naar online video (Youtube, Vimeo etc.), een DVD of BluRay disk.

De XF300 en 305 zijn top camera’s die het werk van elke serieuze filmer het leven een stuk gemakkelijker maakt. Beide camera’s leveren binnen hun prijsklasse de hoogste beeldkwaliteit met een zeer laag ruisniveau. Met een grote accu en een aantal Compact Flash kaarten (minimaal 16 Gigabyte is aangeraden; liever nog 32 of 64 Gigabyte) kunnen ze een flink aantal uren continue of in stukken beelden registeren.

Qua prijs liggen beide camera’s boven het midden segment, maar dat is ook duidelijk terug te vinden in de beeld kwaliteit en het enorme hoeveelheid aan mogelijkheden om met deze camera’s te kunnen filmen. Het zijn echte werkpaarden voor de (semi) professionele filmer die snel aan de slag wil met zijn video materiaal.

Sindsdien heeft het bedrijf zich gespecialiseerd in dit soort werk en zijn ze afgelopen jaar door Canon gevraagd om de Canon Cinema Caravan tour te verzorgen. Met een bus vol camera’s, lenzen en andere gear worden diverse grote steden bezocht om daar een tweedaagse workshop te brengen voor mensen die willen werken met EOS hardware en meer willen weten over DSLR lenskeuze.

De workshops zijn gemaakt voor ervaren professionals die hun ervaring met DSLR video willen opbouwen. Het tweedaagse programma bood een uitgebreid scala aan demonstraties op het gebied van hardware, software, filmtechniek, licht techniek, lens keuze, kleur correctie en camera bewegen. Hieronder vind je een deel van die workshop waarin de crew wat meer verteld over de lens keuze die je kunt maken.

Compressie maakt gebruik van intra frame in inter frame technieken. Inter frame slaat een fractie van een aantal frames op als losse plaatjes. Deze noemen ze I-frames. Van de overgebleven frames worden alleen de ‘bewogen delen’ vastgelegd. HDV frames variëren dus in grootte en dat is afhankelijk van de frames die elkaar opvolgen.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je het bovenstaande stukje tekst na enkele keren gelezen te hebben nog niet helemaal begrijpt. Daarom ga ik er nog iets dieper op in:

In HDV 1080i genereert de camera een constante stroom van frames (plaatjes) per seconde. Als de camera progressive filmt zullen dat 25 of 30 beelden (frames) per seconde zijn. Hier in Europa is dat 25 beelden per seconde. In de USA maken alle camera’s 30 beelden per seconde.

Als de camera opneemt met interlacing ingeschakelt, dan praten we niet meer van 25P of 30P (P van Progressive) maar van 50i of 60i. En nee, het aantal beeldjes per seconde is niet verdubbelt! De camera neemt nu per seconde 50 of 60 fields op. Een field bestaat uit de even of oneven beeldlijnen die elkaar weer opvolgen. Dus: in het eerste beeld legt de camera alle oneven lijnen vast (1, 3, 5, 7 enz) en daarna alle even lijnen (2, 4, 6, 8 enz). Fields zijn dus eigenlijk halve beelden, immers de camera schrijft om en om de even- en oneven lijnen vast op tape.

De beeldbuis televisies hebben een opbouw die volledig is gebaseerd op een interlaced signaal. De moderne LCD of plasma schermen zijn progressive. Dat betekend dat de televisie alle beelden volledig opbouwt van lijn 1 tot en met 720 of 1080. Eventueel kunnen aangeboden interlaced signalen door de ingebouwde elektronica ook prima omgezet worden in progressive beeld. Dat geld ook voor de oudere beeldbuis. Ook daar hebben veel fabrikanten elektronica ingebouwd die het signaal kan verwerken. Echter, de veel oudere beeldbuis televisies zijn veelal niet geschikt voor HD signalen. Daarvoor moet dan een extra stukje hardware worden gebruikt. Veel camera’s hebben ook nog steeds een PAL-DV uitgang.

DV en Mpeg2:

Een DV camera al zijn beelden (720×575 pixels groot) als volledig plaatjes op de tape en dat 25 of 30 keer per seconde, afhankelijk van een PAL of NTSC (USA) camera. Datzelfde gebeurt ook bij HDV (Mpeg2) camera’s en die maken veelal gebruik van dezelfde soort tapes. Er moet echter wel vijf keer zoveel informatie op dezelfde tape worden gezet, en dat is door technische beperkingen haast niet mogelijk. Men is dus tijdens de ontwikkeling van HDV recorders op zoek gegaan naar methoden om de hoeveelheid data enorm te beperken. Door een Mpeg2 compressie toe te passen, de pixels (beeldpuntjes) groter te maken en een kleuren compressie (color sampling) kan dit gerealiseerd worden.

Bij de pixels is het een eenvoudig verhaal. De pixels in een HDV sensor zijn rechthoekig van vorm. De verhouding tussen horizontaal en vertikaal is 1.333 tot 1. Elke pixel is dus 33% langer. Hierdoor wordt de hoeveelheid data in het beeld al 33% minder en zo wordt elk HDV signaal als een 1440 x 1080 op tape weg geschreven. Verminigvuldigen we later de 1440 met een factor 1.33, dan krijgen we weer netjes een beeld van 1920 breed.

Bij Mpeg2 compressie wordt een andere methode ingezet om de hoeveelheid informatie te verminderen. In elk PAL signaal worden elke 12 frames (of elke 15 frames bij een 30P frames per seconde signaal) een I-frame op de tape gezet. Een I-Frame is een volledig beeld wat de camera registeerd. De recorder legt dus 1/25 seconde van het beeld compleet vast.

HDV kan op sommige camera’s in 720P worden ingesteld. Dan neemt de camera op met een beeldresolutie van 1280×720 waarbij alle pixels vierkant zijn. Er wordt dus geen compressie bij de pixels gebruikt. 720P heeft immers veel minder ruimte nodig op een tape, het levert minder informatie op. In HDV 720P worden elke 6 frames (bij een signaal met 24P, 25P of 30P frames per seconde) of elke 12 (bij een signaal met 50P of 60P frames per seconde) frames als een I-frame op tape weg gescheven.

De overige frames worden als B en P frames op de tape weg geschreven. Hier volgt een vrij technische uitleg van I, B en P frames:

intra gecodeerde frames (I-frames)
voorspellend gecodeerde frames (Predictive coded, ofwel P-frames)
bidirectionele P-frames (B-frames)

Meestal wisselen I-, P- en B-frames zich af. Een mogelijke volgorde is: IBBPBBPBBPBB(I). De frames samen vormen een GOP (Group Of Pictures). Hoe de variatie moet optreden is niet specifiek vastgelegd: de standaard is hier nogal flexibel in.

I-frame

Een I-frame is een gecomprimeerde versie van een enkele onbewerkt frame. Het maakt gebruik van ruimtelijke redundantie en van het feit dat het menselijk oog bepaalde veranderingen in een beeld niet kan waarnemen. In tegenstelling tot P-frames en B-frames zijn de I-frames niet afhankelijk van de vorige of volgende frames. In het kort komt het erop neer dat het frame wordt verdeeld in blokken van 8 bij 8 pixels. De data in elk blok wordt getransformeerd middels een discrete cosinustransformatie. Dit levert een 8 bij 8 matrix van coëfficiënten. De transformatie zet ruimtelijke variaties om naar een variatie in frequentie, waarbij lage frequenties corresponderen met “grove lijnen” en de hoge frequenties corresponderen met details in de afbeelding. De informatie in het frame zelf wordt niet veranderd: door de inverse cosinustransformatie toe te passen kan de originele informatie uit het I-frame worden teruggewonnen. Gewoonlijk zijn de componenten van de hogere frequenties in dit signaal ongeveer 0. Dit resulteert in het verlies van kleine, subtiele niveauveranderingen in kleur en helderheid.
Vervolgens wordt de gekwantiseerde 8 bij 8 matrix gecomprimeerd. Meestal is één hoek van de matrix gevuld met allemaal nullen. Men start in de linker bovenhoek van de matrix. Vervolgens gaat men “zigzaggen” door de matrix en worden alle coëfficiënten uit de matrix gecombineerd tot een string. Nadat deze nog enkele bewerkingen heeft ondergaan, krijgt men een veel kleiner array met getallen. Dit array wordt uiteindelijk uitgezonden of op DVD gezet. In de ontvanger, of in de DVD speler, wordt het voorgaande proces omgekeerd toegepast. Dit resulteert in een goed benaderde reconstructie van het originele signaal.

P-frames

P-frames zorgen voor meer compressie dan I-frames. Ze gebruiken de data van het voorafgaande P- of I-frame. P- en I-frames worden zogenaamde referentieframes genoemd. Om een P-frame te genereren wordt het vorige referentieframe gereconstrueerd, net zoals in een DVD speler of een TV ontvanger. Het frame dat men wil opbouwen wordt verdeeld in 16 bij 16 pixels macroblocks. Vervolgens wordt het gereconstrueerde frame doorzocht om de best passende gecomprimeerde 16 bij 16 pixels macroblock te vinden. Beide frames (het voorafgaande en het actuele) worden dus per macroblock vergeleken. Hierbij wordt rekening gehouden met beweging: de wijziging in positie wordt meegegeven als vectoren die de richting en afstand aangeven waarin pixels zich bewegen. Omdat beide macroblocks niet perfect overeenkomen wordt voor beide blocks een string met coëfficiënten bepaald zoals hierboven beschreven. Vervolgens wordt het verschil van deze strings genomen om verder te verwerken.

B-frames

Het verwerken van een B-frame lijkt erg op dat van een P-frame, met het verschil dat een B-frame ook het volgende referentieframe gebruikt. Ze zorgen voor meer compressie dan P-frames, maar ze worden nooit gebruikt als referentieframe.

Bovenstaande tekst haalt enkele bewerkingen van de MPEG-2 laag aan. Er zijn echter nog veel meer details die hier niet zijn besproken, zoals chrominantie, luminantie, het labelen van de delen die de bitstroom vormen en dergelijke. (IBP bron: Wikipedia)

MPEG-2 video geeft HDV de mogelijkheid om een veel hogere compressie te bieden als TV, maar met een prijs: Als een camera rustig bewogen opnames maakt is er bijna geen sprake van fouten in het beeld; artefacten. Echter bij snelle bewegingen neemt het aantal artefacten in het beeld snel toe.

Toch is het belangrijk om deze beperkingen in de juiste context te plaatsen. Belichting, de kleuren, camera bewegingen etc. spelen allemaal een rol in het aanmaken van deze artefacten. In de televisieserie ‘JAG’ zijn veel scènes in HDV opgenomen zonder al teveel problemen. De opnames zijn gemaakt op diverse tijden van de dag, boven water en in donkere en lichte omstandigheden boven lichte en donkere achtergronden.

Als de DV codec hetzelfde beeld zou moeten vastleggen zou het vier keer zoveel opslag ruimte kosten. Encoders worden constant verbeterd. De Sony XDCAM HD lijkt heel veel op HDV. MPEG is de standaard voor de toekomst en met het verbeteren van de encoders zal het aantal artefacten alleen maar afnemen in de toekomst.

Dropouts binnen de compressed data stream hebben een veel groter effect als bij DV. Dit is helaas het resultaat van de inter frame compressie. Als bijvoorbeeld een I-frame binnen een drop-out valt zullen alle daaraan gekoppelde frames hierdoor ook beïnvloed worden. Frame editing is door MPEG-2 ook veel ingewikkelder geworden. Omdat een aantal frames aan elkaar gekoppeld zijn zullen in een editor ook al die frames aangepast moeten worden, wat natuurlijk door het decompressie/compressie proces weer ongunstig is. Hoewel de meeste software pakketten tegenwoordig prima om kunnen gaan met HDV. Dropouts op de tape kunnen echter voor grote problemen zorgen. Zodra een of meerdere frames (en dan in het bijzonder de I-frames) verloren gaan vallen complete stukken video weg uit de stream die niet meer te corrigeren zijn.

Op dit moment worden HDV camera’s door veel omroepen in binnen- en buitenland op steeds grotere schaal toegepast om HD content te produceren. Hun keuze gaat hier vooral uit naar de HDCAM welke een betere kwaliteit kleur compressie kent, maar ze accepteren ook HDV camera’s voor het produceren van SD breedbeeld content.

HDV is een hele vooruitgang. Zeker als je dit afspeelt op een HD scherm. Uiteraard kunnen deze schermen ook DV afspelen, maar door het aanpassen van dit signaal naar het HD scherm ziet het erg onscherp. Daarom zien de meeste gebruikers liever een veel scherper HDV signaal met hier en daar een artefact.